کتاب استدلال می‌کند که در دنیای تکه‌تکه، کلاژی و گسسته‌ی امروز، شبح آینده‌های از دست رفته ما را تسخیر می‌کند؛ آینده‌هایی که هرگز محقق نشدند اما امکان وجود داشتند. در مقابل نوستالژیا که دلتنگی برای گذشته است، هانتولوژی دلتنگی برای آینده‌ای است که باید محاسبه، احیا و عرضه شود. اشباح اندیشه معتقد است که برای گشودن راهی به سوی آینده، باید به اشباح گذشته و آینده نظر افکند و در میانه گسل‌های سیاسی و زمان لرزه‌های فرهنگی، میان گذشته و آینده، کودکی و تاریخ، و رستگاری سرگردان بود. حضور در تجربه‌های شبح‌زده، شرطی برای گشوده شدن آینده تلقی می‌شود. این کتاب روایتی نوین از هم‌دستی این سه قلمرو فکری و هنری ارائه داده و با بیش از ۷۰۰ صفحه، به تفصیل به این مباحث می‌پردازد.