در این نوشتار ضمن درج مقدمه‌ای بر شعر معاصر ترک، پیشگامان این شعر معرفی و شرح حال و نقدی بر آثار هر یک درج شده است. این افراد عبارت‌اند از: "توفیق فکرت"، "احمد هاشم"، "یحیی کمال"، "ناظم حکمت"، "اورجان ولی" و "احمد عارف". در بخشی از کتاب می‌خوانیم: "ادبیات ترک، از نیمه دوم قرن نوزدهم، کم کم از زیر نفوذ ادبیات عرب و به ویژه ادبیات فارسی درمی‌آید و از سال 1860، از طریق ادبیات فرانسه، تحت تاثیر ادبیات اروپای غربی قرار می‌گیرد. دوره‌ی تنظیمات معروف است. در این دوره که مصادف با حکومت سلطان عبدالمجید ثانی است. مکتب و مدرسه در کنار هم قرار دارد و تضاد و دوگانگی در همه چیز دیده می‌شود، از جمله در ادبیات. حرکت ادبیات به سوی غربی شدن، سریع‌تر از چیزهای دیگر است... نخستین تماس‌های روشنفکران ترک با ادبیات غرب، از سال 1860 و از طریق تئاتر است... از سال 1860 به بعد، رفته رفته، آگاهی ترک‌ها درباره‌ی ادبیات و طرز زندگی غرب بیشتر می‌شود. مطبوعات در این زمینه نقش مهمی دارند... در این دوره ادبیات دیوانی هنوز حضور دارد. شاعرانی که در این زمینه کار می‌کنند. انجمن شعرا را تشکیل می‌دهند. حتی شاعرانی چون ضیا پاشا و نامق کمال که با ادبیات غرب آشنایی دارند، از ادبیات دیوانی جدا نمی‌شوند....".