کتاب "آغاز این تئاتر مدرن شقاوت و همزادش" به تحلیل نقش آنتونین آرتو در شکل‌گیری تئاتر مدرن و اثرات عمیق آن می‌پردازد. آرتو به عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های تئاتر قرن بیستم، مفهوم شقاوت را به فرمی نوین از هنر اجرایی تبدیل کرد که هدفش افزایش آگاهی و حساسیت تماشاگران نسبت به مسائل اجتماعی و روانی بود. در این میان، نفوذ آماندا دی پونیو به‌عنوان یک نظریه‌پرداز مدرن و مفسر آثار آرتو، به روشن‌تر شدن ابعاد مختلف این شقاوت کمک شایانی کرده است. تأثیرات فکری و عملی او بر رویکردها و شیوه‌های اجرایی تئاتر امروز، نقطه عطفی در تاریخ تئاتر محسوب می‌شود و می‌تواند مبنای مطالعات عمیق‌تری در این حوزه قرار گیرد. لذا، بررسی این دو شخصیت و تعامل آن‌ها، ابزاری مهم برای درک تحولات فرهنگی و هنری در عصر حاضر به شمار می‌رود.