شکل‌گیری و خیزش آیین‌ها از زمانی آغاز شد که انسان در دوران باستان برای ارتباط و شناخت وجوه مختلف زندگی خود در گستره‌ی خودشناسی، کیهان‌شناسی، ارتباط با ماورا، پدیده‌های طبیعی و فراطبیعی، تخلیه انرژی سوگ و سور، و... دست به کُنش‌ها و رفتارهایی زد که به صورت مشارکتی و خودانگیخته شکل‌هایی از بیان درونی انسان را به نیاز از این امر، شکوفا می‌کرد. این رفتارهای جمعی همه در زیرمجموعه آیین قرار می‌گیرند. در ایران نیز مثل تمامی فرهنگ‌ها و تمدن‌های جهان، آیین‌ها زنده و ماندگار به حیات خود ادامه دادند؛ هرچند که گهگاه دچار تحریف نیز شدند. نویسنده در این کتاب بر آن است که ارتباط و کارکرد آیین‌ها را در زمینه گسترش نظم و امنیت جامعه، مورد واکاوی قرار دهد.