کتاب پرسیدن مهم تر از پاسخ دادن است

«ترس عمل را متوقف می سازد.» شایع ترین واکنش در موقعیت ترس برانگیز، نگرش نمی توانم است. این ترس از شکست خوردن است که مانع می شود دست به کار شویم و کاری صورت دهیم. وقتی اشخاص به واقع می ترسند، دهان و گلویشان خشک می شود و قلبشان تپش پیدا می کند. گاه نفس هایشان کم عمق می شود و یا دل به هم خوردگی پیدا می کنند. این ها جملگی مظاهر جسمانی، انگاره های عادت شده منفی هستند. وقتی اشخاص اسیر ترس می شوند، حال و روز گوزنی را پیدا می کنند که در معرض تابش نور چراغ های روشن یک اتومبیل قرار می گیرد. این ترس هر نوع عملی را فلج و متوقف می کند و سبب می شود که شخص به واکنش جنگ یا گریز روی آورد. ترس احساس وحشتناکی است که ما را از خوشبختی محروم می سازد. «ضد آن را انجام دهید.» ارسطو می گفت برای ایجاد کیفیتی که فاقد آن هستید طوری رفتار کنید که پیشاپیش، این کیفیت را در اختیار دارید. می توانید با تأیید کردن، تصویرسازی و وانمود کردن طوری رفتار کنید که انگار از قبل دارای آن کیفیتی که از دست داده اید هستید. با تأیید مثبت کردن و با تکرار این جمله که می توانم این کار را بکنم می توانید تأثیر نمی توانم را خنثی کنید. هربار جمله ی می توانم این کار را بکنم را با اطمینان تکرار کنید، بر ترس خود بیشتر غلبه می کنید و بر اعتماد به نفس خود می افزایید. با تکرار این عبارت تأییدی، می توانید سرانجام شجاعت خود را بازسازی کنید و به حدی برسید که دیگر نترسید. «خود را مجسم کنید که نمی ترسید.» با مجسم کردن خود که می توانید کاری را با اعتماد و اطمینان انجام دهید، ذهن نیمه هشیار شما سرانجام باور می کند که می توانید آن کار را انجام دهید. اینگونه سرانجام تصویر ذهنی تان تغییر می کند و مغز خود را با باورهای مثبت تغذیه می کنید. با استفاده از روش وانمودسازی طوری حرف می زنید و رفتار می کنید که انگار از هیچ موقعیتی نمی ترسید. راست و قائم می ایستید. تبسم می کنید، به سرعت حرکت می کنید و از اطمینان خاطر برخوردارید. این یکی از بزرگ ترین موفقیت ها در روان شناسی موفقیت است. با انجام دادن مکرر کاری که از آن می ترسید، به شجاعت می رسید و به تدریج ترس را فراموش می نمایید.