این ‌کتاب اثری کمتر شناخته‌شده از «رمون کنو»، نویسنده فرانسوی است. جابه‌جایی روایی، تغییر جادویی روزمرگی، تغییر ماهیت اجسام و موجودات و همه دیگر نشانه‌های سوررئالیسم در این‌ کتاب دیده می‌شود. در بخشی از این داستان می‌خوانید: «آزار چند دقیقه رو‌به‌روی لیوان لیمونادش نشسته بود که شخصی تقریبا به پیری خودش و با بینی رنگ‌شده بنفش نزدیک شد و بدن فرتوت و خمیده‌اش را روی صندلی کناری انداخت و یک لیوان شارتروز ولرم سفارش داد، با تأکید به گارسون گفت: حتما ولرم دیگه! بعد رو به آزار گفت: می‌خوام حتما ولرم باشه...».