نویسنده در کتاب پژوهشی حاضر با استفاده از منابع معتبر لاتین اقدام به تشریح نقش «نظریة شهر خلاّق، طبقة خلاّق» که برای نخستین بار توسط «ریچارد فلوریدا» مطرح گردید، در پویش اقتصاد فرهنگی کرده است. در این راستا، مهم ترین متغیرهای این نظریه به منظور کاربردی کردن پژوهش و واکاوی تجربه های جهانی این موضوع در قالب مطالعة موردی ارائه شده است. هدف این مطالعه، تبیین نقش نخبگان در توسعة شهرها و ضرورت توجه به حفظ نخبگان و استعدادهای خلاّق کشور ایران بوده است. شایان ذکر است در کانون تمرکز این نظریه شاخص های شهر خلاّق شامل: تعدّد مراکز علمی ـ پژوهشی و دانشگاهی، مراکز هنری ـ فرهنگی مختلف، فضاهای مدنی و عمومی، تنوع قومیت ها و نژادها و مکان های شهری مملو از جمعیت نیز مطالعه شده است.