کتاب الفبای ندیدن

حسی که من به کتاب‌ها داشتم شور بود و اشتیاق و عشق. عشق من به کتاب‌ها عشقی جوانانه بود، عشق اول. عشق دیداری. بله، لمس هم اهمیت داشت، نوازش رد زخم حروف‌چینی هر حرف روی کاغذ. ولی آن ‌همه زیبارو در کتاب‌فروشی! معشوق را که انتخاب می‌کردم، دوست داشتم به او خیره شوم... حالا پیرترم و نابیناتر، و عاشق بریل. عشقم به بریل عشق پیری است. لمس عاشقانه، با چراغ‌های روشن، با چراغ‌های خاموش، با چشم باز، با چشم بسته. فرقی نمی‌کند. سخت عاشق شد‌ه‌ام. سا‌ل‌ها طو‌ل کشیده تا بالاوپایین و غرابت‌هایش را بشناسم... نمی‌شود توضیحش داد. خودتان می‌دانید عشق چطور است دیگر. آن فهم صمیمانه در توصیف نمی‌گنجد. چطور می‌شود دربارۀ جایی که لذت رخ می‌دهد حرف زد؟