کتاب پس از تناهی

از یک‌سو تأیید می‌کنیم که امر محسوس تنها در مقام رابطه سوژه با جهان وجود دارد؛ اما از سوی دیگر قائل به این هستیم که ویژگی‌های ریاضیاتی‌شدنیِ ابژه از محدودیت چنین رابطه‌ای معاف هستند، و در واقع آن‌ها به همان شکلی در ابژه جای دارند که من ادراک می‌کنم، چه در نسبت با ابژه باشم و چه نباشم.