کتاب نت های شفابخش آرامش

داشتن زندگی آرام، آرزوی هر انسانی است. عده‌ای آرامش را در کسب مقام و مرتبۀ علمی، دسته‌ای در به‌دست‌آوردن موقعیت بهتر اجتماعی، بعضی در داشتن همسری نمونه و ایدئال و افرادی در ثروت کلان و قدرت زیاد مالی دنبال می‌کنند. آیا به‌راستی هرکسی که چنین داشته‌هایی دارد، آرامش نیز دارد؟ آیا آرامش به بیرون انسان وابسته است یا به درون او؟ ثروتمندان، هنرمندان، عالمان و صاحب‌منصبانی را دیده‌ام که با وجود داشتن پول و عنوان، باز از درون، احساس ناآرامی کرده و به‌دنبال آرامش بوده‌اند. روزگار نشان داده است که آرامش را باید در درون جست‌وجو کرد. پول، مقام، اعتبار و داشته‌های دنیایی گرچه لذت‌بخش‌اند و زمینۀ آسایش را فراهم می‌کنند، ولی به‌تنهایی مایۀ آرامش نیستند. وقتی فقیری آرام ‌و ثروتمندی ناآرام می‌بینید یا پول‌داری آرام ‌و فقیری ناآرام، خواهید دانست که آرامش از بیرون دریافت نمی‌شود. آرامش، محصول رعایت قوانین صحیح زندگی و نگرش درست به انسان و جهان است. آرامش حقیقتی زیباست که در درون هر فردی می‌تواند شکل بگیرد. این جمله را در خاطر داشته باشید: هیچ‌کس جز خودت نمی‌تواند برای تو آرامش به ‌ارمغان آورد. بله،‌به‌همان اندازه که امکانات مادی نقش مهمی در ایجاد آرامش دارند، ‌‌زمینه‌ساز ناآرامی هم هستند. چشم‌وهم‌چشمی، حسادت، رقابت، فخرفروشی، احساس بزرگی‌کردن، احساس برتربودن و...، محصول داشته‌های ‌مالی و اعتبارهای‌دنیایی است. داشتن مال و ثروت لازم است، به‌شرط اینکه برای به‌دست‌آوردن آن، تمام فکر و روان و زندگی خود را خرج نکنیم؛ زیرا انسان در قبال دارایی‌ها و لذت‌های مادی سیری‌ناپذیر است.