همه شناخت خود - ارجاعی است؟ میدانیم در عمل جامعه شناسان و مورخین می توانند بر این مسئله فائق آیند من هنگامی که برایتان انواع سؤالاتی را ذکر کردم که جامعه شناسان و مورخین درباره فلسفه ذره ای و نظریه مندلی می پرسند و پاسخ می دهند به طور مختصر به چگونگی انجام دادن این مهم اشاره کردم اما حال سؤال این است آیا میتوان اصول بنیادی چنین مطالعاتی را به سطحکشاند؟ آیا میتوان به طور کلی در حمایت از اینکه شناخت نهادی اجتماعی است توضیحی ارائه داد؟ این چیزی است که اکنون قصد انجام دادن آن را دارم برای بسط این مبحث استراتژی مخالفی ایدئالیسم روش شناختی اتخاذ می کنم. من به عوض اینکه بسطی خلاف واقع از امر اجتماعی ارائه دهم که جنبه های غیر اجتماعی موقعیت را نادیده میگیرد مسیر دیگری را طی میکنم. برای اهداف روش شناختی کلاً امر اجتماعی را کنار می نهم تا ببینیم چه زبانی برای ارجاع و معنا به بار می آید برای این منظور باید سعی کنیم در کل توضیحی غیر اجتماعی از ارجاع را ترسیم کنیم تا ببینیم چرا و چگونه این مهم تحقق نمی یابد.

نظریه غیر اجتماعی از ارجاع

شماری رهیافت غیر اجتماعی به ارجاع وجود دارند برخی از آنها معنا را عملی تقلیل ناپذیر مربوط به ذهن فرد قلمداد میکنند؛ برخی سعی میکنند معنا را خارج از تعامل على ميان ذهن و محیط مادی آن بنا نهند به واقع بخش عمده ای از توضیحات مربوط به زبان به طور ضمنی به تأسی یا منتج از شیوه غیر اجتماعی هستند؛ مثلاً نظریه علی بازنمایی و نقش تصویری در علم معانی اجازه دهید برای شرح و توضیح نمونه ای ساده از نظریه غیر اجتماعی را در نظر بگیریم.