کتاب حاضر، با لحاظ جنبه هاي مختلف مطالعه موضوعي نظريه شهري، در تلاش براي «تبارشناسي دانش شهري» طي ۱۵۰ سال گذشته بوده و درصدد است تا به کنکاش منتقدانه شيوه هاي مواجهه اوربانيستها و پژوهشگران شهري با انواع مختلف تجربه شهري بپردازد. در اين کتاب رويکردهاي کلاسيک بنيان هاي نظريه شهري مدرن در آثار وبر، زيمل، بنيامين و لوفور رديابي مي شود و با پرداختن به رويکردهاي معاصر پژوهش هاي شهري و خاستگاه هاي عقلاني ديدگاه هاي نظري و تجربي در نوشته هاي نظريه پردازان شهري معاصر نظير هاروي و کاستلز و مکتب شهرگرايي لس آنجلس، به اوج خود مي رسد.

با این آزادی تازه یافته نوعی بی تفاوتی برای ساکنان فرمان بردار شهر ایجاد شد که نتیجه آن فرار از شلوغی خیابانها و طبیعت غیرانسانی بازرگانی در بخش خصوصی است. در عین حال اضطراب بیش از حد زندگی شهری به کم رنگ شدن تبعیض و ایجاد نوعی بی تفاوتی نگرشی منجر شد. زیمل معتقد است که شهرنشینان نمیتوانستند حس همدردی خود را نشان دهند یا خود را به زندگی دیگر کلان شهرها علاقه مند نشان دهند (414 1950 ,Simmel). در شهر، فرد می تواند هسته روانی شخصیت افراد را بررسی کند و آن را توسعه ببخشد؛ اما همان گونه که اسمیت به ما یادآوری میکند از نظر زیمل خطرهای دوگانه که جست و جوی خلاق افراد شهری را به دنبال پالایش روحی تهدید به خراب شدن میکند از یک سو رشد روحیه عینیت یا عقلانیت است و از سوی دیگر رشد بیش از حد حواس در مواجهه با محرکهای بیرونی است زیمل هر دوی این توسعه را در سبک زندگی نوظهور کلان شهری ردیابی می کند. (1980:91 ,Smith)‏ در تحلیل های زیمل از جامعه مدرن برلین یک نقطه مرجع همیشگی در شکل گیری سوژه مقاله های مبسوط درباره شهر به حساب می آمد؛ اما او اغلب به دیگر شهرهای اروپا نظیر سنت پترزبورگ ،پاریس ،پراگ، وین، رم، فلورانس و و نیز سفر میکرد. این سه شهر آخر سوژه بسیاری از مقاله های منتشر شده بین سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۰۷ بودند؛ البته زیمل تأکید میکند که این طرح بندی که کیفیت زیبایی شناختی منحصر به فردی ایجاد میکند تصادفی یا بر حسب اتفاق بوده