او با صدای در زدن هیولا از خواب پرید لیلی بهتر از هر کسی میداند که احتمال واقعی بودن این ماجرا تا چه اندازه دور از ذهن است. او به واسطه ی آموزشهای دوران تحصیل خود و این روزها هم به دلیل کارش در دادگاه که مربوط به ارائه ی شواهد تخصصی در رابطه با حالتهای روحی و روانی افراد میشود یاد گرفته که نمیتوان به دیده ها و شنیده های کودکان به راحتی اعتماد کرد. در زمان وقوع آن حادثه لیلی فقط شش سالش بود. سنی که ذهن انسان خاطرات خاصی را زیر عنوان حقایق طبقه بندی میکند و دسته ی دیگری از خاطرات که در واقع ساختگی هستند اما شما سعی میکنید به خودتان بقبولانید که اتفاق افتاده اند تبدیل به تکه پاره های متقاعد کننده ای از رویا می شوند.

همانطور که همه به خوبی میدانند لیلی کوچکتر از سنش نشان می داد چشمان سبز قشنگی داشت و موهای لخت سیاهش درست مثل لانه ی پرندگان در پشت سرش به هم گره خورده بود. تنها بازمانده و البته آن جسد را نباید فراموش کنیم جسد مادرش

دکتر لیلی دومینیک یک روانپزشک قانونی که تا به حال مغزهای بیمار بسیاری را ارزیابی کرده است. اکنون به موردی کاملاً متفاوت برمی خورد شخصی بدون نام که در قساوت هیچ چیز از موارد بیشین کی ندارد اما این دلیل تفاوتش نیست دلیل تفاوت او ادعاهای باور نکردنی اش است. یکی اینکه بیش از دویست سال عمر دارد و به تنهایی الهام بخش نویسندگان بزرگی چون سازی بیلی رابرت لویی استیونسون و برام استوکر بوده است و دیگر اینکه پدر لیلی است و دلیل واقعی قتل مادر او را می داند.

لیلی باید برود. او مجبور است برای کشف هویت حقیقی مراجع دوبیست ساله و دلیل واقعی قتل مادرش بار و بنه ی این سفر را که شاید برگشتی نداشته باشد. بندد.