کتاب ایشی گورو و هنر داستان نویسی

فکر می کنم که تمام رویدادها کمکم کرده اند تا کتابی بنویسم، اما به نظر من، شروع یک ایده چیزی است که به سادگی در دو سه جمله گفته می شود. از سال ۱۹۷۹ همیشه یک دفتر یادداشت دارم. نه همان یکی را. اما همیشه یک دفتر کوچک به همراهم است تا ایده هایی را که به ذهنم می رسند، بنویسم. گاهی ایده هایی به ذهنم می رسند که برای داستان فوق العاده اند. اما حس می کنم به درد کس دیگری می خورند، نه من. اما به برخی ایده ها می گویم: «اوه… مال خودم است». و همین است که موراکامی بخشی از نقاشی ام می نامد. چون آن را می نویسم و به ادامه اش فکر می کنم.