در کتاب حاضر بیان می‌شود که با پیدایش علم، مدرن‌ها به این باور رسیدند که دنیا به شکل برگشت‌ناپذیری تغییر کرده و برای همیشه از نیاکان ابتدایی و پیش مدرنشان جداشده‌اند. کتاب حاضر که مردم‌شناسی علم است به ما نشان می‌دهد تا چه اندازه مدرنیته درواقع به ایمان بستگی دارد. بنا بر توضیح نویسنده این تفاوت در تمایز گذاری‌های دقیق ما میان طبیعت و جامعه، عینیت و ذهنیت نهفته است. اما در کنار این آداب پالوده کننده مدرنیته، آداب دیگری است؛ ساختن سیستم‌هایی است که سیاست، علم، تکنولوژی و طبیعت را در هم می‌آمیزد. به پیشنهاد نویسنده ما باید دوباره به تمایزات بیندیشیم و پیوندهای میان طبیعت و فرهنگ، فرهنگ مدرنیسم و فرهنگ‌های دیگر و گذشته و حال را بازشناسیم.