کتاب حاضر، پژوهشی درباره زمان ـ آگاهی در پدیدارشناسی هوسرل است. اهمیت و جایگاه مسئله زمان ـ آگاهی در پدیدارشناسی، مراحل سه گانة تحلیل‌های هوسرل از زمان، از مطالب مقدمه این کتاب هستند. در فصل اول پیش‌زمینه‌های تاریخی آرای هوسرل در باب زمان ـ آگاهی، نسبت دیدگاه‌های رایج در زمان وی با افکار او، برخورد هوسرل و انتقادات از وی آمده است. آرای اختصاصی هوسرل درباره زمان ـ آگاهی خصلت زمانمند ادراک و آگاهی، مسئله تقویم زمان عینی در فصل دوم مورد بررسی قرار گرفته است. مسئله آگاهی مطلق یا زمان ـ آگاهی مطلق، دیدگاه‌های هوسرل درباره زمان و رمان ـ آگاهی در فصول بعدی مطرح‌شده‌اند و در آخر نیز مؤلف دو مسئله در مورد رابطة زمانمندی و تاریخ، نسبت زمانمندی آگاهی به تاریخ‌مندی آگاهی را مطرح کرده است.