کتاب حاضر، داستاني است که با زباني ساده و روان براي کودکان نگاشته شده است. در اين داستان کيدن بوش به موازات دنياي معمولي که همگان مي بينند، شاهد دنياي ديگري است که در ذهن او جريان دارد. او صداهايي مي شنود و رؤياهايي مي بيند، که ديگران از وجود آن بي خبرند. در يکي از اين رؤياها او با يک ناخداي کشتي ملاقات مي کند و تصميم مي گيرد با آن ها به عمق گودال ماريانا سفر کند. حکايت کيدن بوش در اين همراهي، حکايت سفر به اعماق تاريک و تنگ ذهن و درنهايت تلاش براي رهايي از سياهچاله هاي درون است.

ک چشم به هم زدن دیگر اهمیت نمیدهم به هیچ چیز در آرامش محض معلق می مانم و آرام آرام بلعیده میشوم ۳۹ ستاره های روی پاسخ نامه ام امتحان علوم دارم و برای اولین بار درس نخوانده ام. به این فکر میکنم که لازم نیست امتحان بدهم چون از معلم هم بیشتر میدانم؛ خیلی بیشتر چیزهایی را میدانم که توی کتاب نیستند عملکرد درونی همه چیز را از سطحزیست شناختی تا سطح سلولی میدانم چون از یک چیزهایی سر در آورده ام. من میدانم جهان چه طور کار میکند عملاً دارم از حجم اطلاعات میترکم چه جوری آدم این همه توی مغزش چپانده شده باشد و سرش منفجر نشود؟ حالا دلیل سردردها را میفهمم این دانش چیز خاصی نیست که بتوانم توصیفش کنم. کلمه ها اصلاً به درد نمیخورند البته میتوانم نقاشی اش کنم. چند وقت است نقاشی اش میکنم اما باید حواسم باشد چیزهایی را که میدانم به کی بگویم هر کسی دلش نمیخواهد اطلاعات پخش بشود. چهل دقیقه زمان دارید توصیه میکنم از وقتتون هوشمندانه استفادهکنید.» پوزخند میزنم یک چیزی توی حرفش برایم خنده دار بود اما نمیدانم چرا درست لحظه ای که پاسخ نامه ام را میگیرم و برگه ی امتحان را برمی گردانم متوجه میشوم امتحان اصلی نوشته های روی برگه نیست آزمون واقعی چیز عمیق تری است همین که نمیتوانم روی سؤالهای چاپ شده تمرکز کنم نشان میدهد باید دنبال جوابهای پر معنی تری بگردم با مداد نرم دایره های کوچک را پر میکنم و دنیا را آب میبرد زمان را آب میبرد