نا خودآگاه جمعی در عصر علوم اعصاب ارتباط بین نظریه کارل گوستاو یونگ درباره نا خود آگاه جمعی عصب شناسی و تجربیات شخصی افراد دچار به بیماریهای روانی شدید را احیا می کند. هالی بی دور چسلگ با استفاده از تجزیه و تحلیل روایت زندگی نامه بیماران روانی از جمله خودش کنش بین عناصر روانی و فیزیولوژی انسان را که یونگ وجود آن را تصور میکرد بیان میکند مطالعه منحصر به فرد دور چسلگ ارتباط بین تعبیرات ناخودآگاه جمعی مانند افسانه ها قصه های عامیانه و رؤیاها و همچنین تجربیات افراد دچار بیماریهای روانی شدید مانند اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی 1 را در نظر گرفته است. روایت شخصی نویسنده از روان پریشی که در قلب آن قرار دارد هم شالوده ای صمیمی و هم بینشی استثنایی را برای کتاب به ارمغان می آورد با اشاره به تحقیقات عصبی و ژنتیکی ناخودآگاه جمعی در عصر علوم اعصاب شکاف موجود در مفاهیم روان شناختی عمیق در راستای علت و درمان را برجسته میکند و الگوهای عناصر جمعی را در تجربه کیفی این اختلالات ژنتیکی و بیولوژیکی و چگونگی اثر بخشی دارو درمانی در مدل نظری یونگ را روشن میسازد. خواندن کتاب ناخودآگاه جمعی در عصر علوم اعصاب برای دانشگاهیان و دانشجویان یونگ و پس از یونگ آگاهی، عصب شناسی و سلامت روانی ضروری است. همچنین این کتاب بینشی منحصر به فرد را برای روان شناسان تحلیلی که به بیماریهای روانی شدید و ناخودآگاه جمعی علاقه مندند، به همراه می آورد.

مدل بیماری های پیوسته پیشنهاد میکند که اختلالات روان پریشی و خلقی هر دو تظاهری هستند از مجموعه پیچیده ای از اختلالات که در طیف مختلف بیان می شود؛ در یک طرف اسکیزوفرنی، و در انتهای دیگر اختلالات دو قطبی خلقی طرفداران مدل پیوسته خاطر نشان میکنند که درمان های اسکیزوفرنی با درمان اختلال دو قطبی همپوشانی زیادی دارد؛ زیرا داروهای ضد روان پریشی نوع دوم در علائم مثبت اسکیزوفرنی و شیدایی روان پریشی و افسردگی روان پریشی مؤثر هستند (استال، ۲۰۱۳: ۲۴۵)

لازم به ذکر است که مدل بیماری پیوسته بسیار بیشتر از قرار دادن اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی در یک طیف کار میکند قرار دادن اختلالات روانی از انواع مختلف در . یک طیف، روند فعلی است؛ برای مثال مدل بیماری پیوسته تنها از دو نوع اختلال دوقطبی دو قطبی 1 و دو قطبی (II) به حداقل ده نوع تغییر میکند استال، ۲۰۱۳). با این حال، این پیشنهاد هنوز به طور جامع بررسی نشده است (مارنروس و آنگست، ۲۰۰۰؛ پاریس،

۲۰۰۹؛ استال، (۲۰۱۳).

روندهای اخیر RDoC و PDM

دو تلاش دیگر در رابطه با یکنواختی تشخیصی وجود دارد. آنها با هم بررسی می کنند، و شکاف گسترده بین مدلهای پزشکی و روان شناسی عمیق در تشخیص و درمان بیماری های روانی را برجسته میکنند ابتدا با اشاره به نیاز به رویکردهای دقیق تر در زمینه سلامت روان یک تلاش مشترک منجر به ایجاد راهنمایی برای تشخیص روان پویشی شد PD) (PD ، ۲۰۰۶ ویراستاران در خلاصه ای از دلایل کتابچه راهنمای کاربر می نویسند: «سلامت روانی بیش از عدم وجود علائم است و شامل عملکرد ذهنی فرد از جمله روابط است. مانند عمق ،احساسی محدوده و تنظیم ظرفیت های مقابله ای و توانایی های مشاهده خود

ناخودآگاه جمعی در عصر علم اعصاب ارتباط بین نظریه ناخودآگاه جمعی کارل یونگ، علوم اعصاب و تجربیات شخصی بیماری های روانی شدید را مطرح میکند. هالی بی در چسلگ از تحلیل روایی برای بررسی چهار روایت زندگی نامه ای بیماری روانی، از جمله روایت خودش استفاده می کند و تأثیر متقابل بین عناصر روانی و علم طبیعی انسانی را روشن می کند. روایت شخصی نویسنده از روان پریشی که در مرکز آن قرار دارد هم پایه ای صمیمی و هم بینش استثنایی را برای کتاب به ارمغان می آورد. ناخودآگاه جمعی در عصر علوم اعصاب با ارجاع به تحقیقات عصب شناسی و ژنتیکی شکافهای عمیق در مفاهیم روان شناختی علت و درمان را برجسته کرده و به الگوهای عناصر جمعی در تجربه کیفی اختلالات ژنتیکی و بیولوژیکی می پردازد. ناخود آگاه جمعی در عصر علوم اعصاب خواندنی و ضروری برای دانشگاهیان و دانشجویان مطالعات یونگ و پسا یونگ آگاهی علوم اعصاب و سلامت روان خواهد بود؛ همچنین بینش منحصر به فردی را برای روانشناسان تحلیلی علاقه مند به بیماریهای روانی شدید و ناخود آگاه جمعی ارائه می دهد.