کار اصلی امام موسی صدر جنبۀ فقاهت اوست. کتاب حاضر حاوی محتوایی فقهی است که در گفته ها و نوشته های امام موسی صدر پراکنده است. این کتاب به بیان شخصیت فقهی امام موسی صدر و آثار علمی او پرداخته است.

امام موسی صدر یکی از نوادر دوران ماست که به شهادت گفتارها و نوشتارهایش در هر حوزه ای که وارد شده برجستگی خود را نمایان ساخته است شاهد بر این مدعا حیات علمی و فرهنگی مشحون از نبوغ و ابتکار اوست. صدر در چهارده خرداد ۱۳۰۷ هجری شمسی در شهر قم متولد شد. پدر وی مرحوم آیت الله سید صدرالدین صدر یکی از مراجع ثلاث و جانشین مرحوم آیت الله شیخ عبدالکریم حائری مؤسس حوزه علمیه قم بود. اجداد پدری و مادری ایشان همگی از علما و مراجع بزرگ بوده اند. تحصیلات ابتدایی را در قم سپری کرد و پس از اتمام سیکل اول در سال ۱۳۲۲ در کنار تحصیلات رسمی به فراگیری علوم حوزوی پرداخت و سطوح حوزه را نزد اساتید بنام حوزه تلمذ کرد. از سال ۱۳۲۶ خارج فقه و اصول را نزد برجستگان حوزه گذراند و حکمت را نزد سید محمد حسین طباطبایی و برادر خود سید رضا صدر آموخت. به شهادت دوستان او در دوره تحصیل پیشتاز مسائل علمی بود و در همان قم به درجه اجتهاد رسید. سید موسی صدر افزون بر تحصیلات حوزوی در دانشگاه نیز درس خواند و سال ۱۳۳۲ در رشته اقتصاد از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. وی به سال ۱۳۳۳ به عتبات عالیات عزیمت کرد و در نجف اشرف در جلسات درس بزرگان علمی نجف شرکت کرد.