محمدابراهیم باستانی پاریزی

محمدابراهیم باستانی پاریزی، تاریخ‌دان، نویسنده، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه و استاد دانشگاه تهران بود. او در ۳ دی ۱۳۰۴ در پاریز، از توابع سیرجان در استان کرمان به دنیا آمد و در ۵ فروردین ۱۳۹۳ در تهران درگذشت.

او دوران ابتدایی زندگی و تحصیل خود را در پاریز گذراند و از همان سال‌های کودکی به مطالعه و نویسندگی علاقه پیدا کرد. در نوجوانی نشریاتی کوچک منتشر می‌کرد و نخستین نوشته‌هایش را در همان دوران به نگارش درآورد. سپس برای ادامه تحصیل به کرمان رفت و پس از دریافت دیپلم، راهی تهران شد.

باستانی پاریزی در دانشگاه تهران در رشته تاریخ تحصیل کرد و در سال ۱۳۳۰ فارغ‌التحصیل شد. پس از مدتی تدریس در کرمان، تحصیلات خود را در مقطع دکتری تاریخ ادامه داد و از سال ۱۳۳۸ به دانشگاه تهران پیوست. او سال‌های طولانی در این دانشگاه به تدریس و پژوهش پرداخت و سرانجام در اواخر دهه ۱۳۸۰ بازنشسته شد.

نویسنده‌ای با نثر متفاوت

یکی از ویژگی‌های برجسته باستانی پاریزی، شیوه خاص او در نوشتن تاریخ بود. او تاریخ را صرفاً مجموعه‌ای از تاریخ‌ها، نام‌ها و وقایع خشک نمی‌دانست؛ بلکه آن را با داستان، طنز، خاطره، ضرب‌المثل، شعر و حکایت درهم می‌آمیخت. همین ویژگی باعث شد آثار تاریخی او برای خوانندگان عمومی نیز جذاب باشد.

نخستین کتاب او «پیغمبر دزدان» بود که در سال ۱۳۲۴ منتشر شد و بعدها بارها تجدید چاپ شد. این کتاب درباره نامه‌ها و نوشته‌های طنزآمیز شیخ محمدحسن زیدآبادی است.