تفسیر متون فلسفی، دینی و حقوقی پیوندی ژرف با ماهیت معنا دارد. گشودن اسرار معنای متون پیچیده، مرهون ایضاح چیستی معنا و موطن آن است. معناداری و ملاک اثبات آن در دوره رواج پوزیتیویسم وارد این حوزه شد. نسبت زبان و معنا با واقعیت، زاویه دیگر مسئله معناست که حکایت زبان از واقع را بررسی می کند. صدق گزاره ها و مناط صدق آن نقطه مکمل این مسائل است. همه این مسائل متعلق به حوزه دانش های فلسفی زبانی است. به دلیل اهمیت این حوزه معرفتی، امروزه علوم گوناگونی چون زبان شناسی و فلسفه زبان، هرمنوتیک، نشانه شناسی، فلسفه، نقد ادبی و حتی روان شناسی را معطوف خود ساخته است. سنخ این پژوهش و مسائل مطرح در آن از جنس فلسفه زبان یا زبان شناسی فلسفی است. این پژوهش البته بررسی زوایای گوناگون مسئله معنا، واقعیت و معرفت، در گزاره ها و متون دینی را که در کلیت از جنس مسائل متافیزیکی است، در نظر دارد.