«گري جان بيشاب» در اين كتاب دست چيني از اظهارنظرهاي شخصي درباره اختيار داشتن، زندگي بخشيدن، متعالي بودن و جسارت داشتن ارائه كرده تا با عمل به آن ها در زندگي هر روز بهتر و بهتر شويد. اين كتاب شما را به تفكر وا مي دارد تا زبان و احساساتتان را در حالتي هوشيارانه و با آگاهي به زندگي روزمره به كار بگيرد و اتفاقاتي را كه موجب خرابكاري هايتان مي شود شناسايي كنيد. شما مي توانيد در زمان حال طوري آينده تان را شكل بدهيد كه با اعتمادبه نفس كامل در مسير زندگي آرماني قدم بزنيد.

وقتی بحث تغییر پیش می آید، هرقدر هم تلاش کنی که زندگی ات را در مسیر مورد نظرت هدایت کنی، انگار که کاملاً به طور مغناطیسی به سمتی دیگر کشیده می شوی. به هر حال تو سعی خودت را کرده ای، درست است؟ (یا دست کم این کار را کرده ای.) گاهی حس می کنی که مدام در حال کلنجار رفتن با خواسته هایت هستی؛ ولی آن ها لیز می خورند و از دستت در می روند. گه گداری از لحاظ جسمانی، مالی، عاطفی یا شغلی مجبور به مبارزه هستی. در این بین روزنۀ امیدی برایت پیدا می شود؛ ولی بعدش همه چیز به باد فنا می رود و باز هم روز از نو، روزی از نو. در بیشتر موارد، مثل این است که انگار با خودت مشکل داری. تو دیگر آن آدم معرکه، آرمان گرا و آزادی نیستی که عاشق این است که عکس هایش را در اینستاگرام بگذارد، بلکه نسخه ای آشنا و تکراری و دشمن سرسخت خودت هستی؛ از آن خودخواه ها. دقیقاً می دانی که در اینجا در مورد چه چیزی حرف می زنم. در مورد ایامی که همه چیز بر وفق مراد پیش می رود و ناگهان… بوم. اوضاع بی ریخت می شود و تو هم نمی دانی چه کنی. می دانی، ایامی هست که به نظر می رسد تو با آدمی به دردبخور جور شده ای؛ ولی بعد از مدتی میانه تان شکرآب می شود و ناگهان دلت می خواهد که سر به تن او نباشد. سپس تو آرام می شوی، او هم آرام می شود. از هم عذرخواهی می کنید و تو پیتزا سفارش می دهی و اوضاع دوباره جفت وجور می شود و هر دو بی خیال قضیه می شوید؛ ولی از نظر تو این طور نیست. بنابراین منتظر فرصت بعدی می مانی که پیش می آید. سپس بعدی و بعدی و ماجرا ادامه دارد. تو حاضری ماهی ۱۲۰ دلار برای جبران مافات خرج خریدن پیتزا کنی؛ ولی بابت خرید یک تشک بادی ده دلاری بنجل کوتاه نمی آیی و در این مورد هم با طرف مقابل کل کل می کنی. تمام این ماجراها به این دلیل است که نتوانستی جلو دهانت را بگیری و حرف هایی زدی که می دانستی نباید بزنی. ولی به هر حال از دهانت بیرون آمد. بنابراین غصه دار می شوی و به فکر اراده و انضباط شخصی می افتی. کمی بیشتر تلاش می کنی تا حواست را بیشتر جمع کنی. ولی دوباره فیلت یاد هندوستان می کند و باز می شود همان آش و همان کاسه. درگیری و مبارزه در جبهه ای جدید شروع می شود.