کتاب حاضر مجموعه ای است از سیزده متن برای هیچ و آمیزه ای است از شعر و داستان و فلسفه، به تصریح ناشر: "از ویژگی های بارز این اثر، بی شک همین شناوری در مرزهاست و این کار با چنان ظرافتی انجام شده که چه بسا خواننده در تشخیص این که چه وقت در قلمرو داستان به شعر و از شعر به فلسفه رسیده است، دچار تردید می شود. درحالی که هر متن، شخصیتی مستقل داشته و جدا از مجموعه، قابل خواندن و فهم است. تنها با نگاهی کل گرا به مجموعه ی 13 متن و دقت در تغییر نوع روایت، شیوه ی فضاسازی و دیگر عناصر داستانی از متنی به متن دیگر است که می توان فلسفه و تفکر نویسنده را به بحث گذاشت دقت و توجه وسواس گونه به جزئیات، نیز نثر سهل و ممتنع از ویژگی های این اثر به شمار می آید". برای نمونه: "یا با هم قدم می زدیم، دست در دست، ساکت، غرق دنیاهای خودمان، هرکس غرق در دنیاهای خود، دست در دست فراموش شده. این طور است که تا حالا دوام آورده ام و امروز عصر هم انگار باز نتیجه می دهد. آغوشم هستم. من خود را در آغوش گرفته ام. نه چندان با لطافت، اما وفادار، وفادار. حالا بخواب، گویی زیر آن چراغ قدیمی، به هم ریخته، خسته و کوفته، از این همه حرف زدن، این همه شنیدن، این همه مشقت، این همه یاری، چیزی حس نمی کنم، چیزی نمی گویم، او مرا در بازوانش می گیرد و با نخی لب هایم را تکان می دهد، با قلاب ماهیگیری سرم چه شد، لابد در ایرلند جایش گذاشته ام، توی پیاله فروشی، باید هنوز همان جا باشد، روی پیشخوان، لیاقتش همین بود".