کتاب قدرت گفتمان و زبان

"محتوای این نوشتار در قالب دو بخش و هفت فصل سازماندهی شده است. در بخش اول، که به مباحث نظری اختصاص دارد، ابتدا در فصول یک تا سه، رویکردهای مختلف تحلیل گفتمانی مورد بررسی قرار می گیرد. در این راستا، دو گروه از نظریات مرور خواهد شد. نظریاتی که از حوزه ی فلسفه ی سیاسی نشأت گرفته اند. در نهایت، در فصل چهارم بخش اول، بعد از ذکر نقایص رویکردهای مطرح شده، تلاش خواهد شد بر اساس برداشتی متفاوت از برجسته سازی و حاشیه رانی، چارچوب نظری مناسبی برای بررسی مورد مطالعاتی تحقیق به دست داده شود. بخش دوم این کتاب تلاشی است برای بررسی تحولات سیاسی ـ اجتماعی ایران در قالب نظریه ی گفتمان آن گونه که در فصل چهارم شکل می گیرد. اگر چه کانون توجه این تحقیق بررسی منازعات معنایی اصلاح طلبان و محافظه کاران از سال 1376 تا 1382 و بازنمایی آن در مطبوعات است، ولی پیش از آن لازم است تحولات گفتمان کلان انقلاب اسلامی از 1356 تا 1357 بر اساس نظریه ی لاکلاوموف و بدون ارائه ی تحلیل های متنی بررسی شود تا در سایه ی آن بتوان تبیین بهتری از چگونگی شکل گیری گفتمان های اصلاح طلب و محافظه کار ارائه کرد. از این رو، در فصل پنجم تحلیل گفتمان کلانی از شکل گیری و انشقاق های گفتمان انقلاب اسلامی صورت می گیرد تا زمینه ی پیدایش گفتمان های اصلاح طلب و محافظه کار تا حدودی روشن شود. سپس فصل ششم به طور کلی دو انتخابات، انتخابات ریاست جمهوری در سال 1376 و انتخابات مجلس هفتم در سال 1382، را به عنوان زمان ظهور و افول گفتمان اصلاحات در نظر می گیرد و سعی می کند نشان دهد این گفتمان چگونه و در چه شرایطی در سال 1376 شکل گرفت و به گفتمان مسلط تبدیل شد، واکنش گفتمان رقیب محافظه کار چه بود و با چه ساز و کارهایی با آن به مقابله برخاست، و در نهایت چگونه در انتخابات مجلس هفتم گفتمان اصلاح طلب به حوزه ی مقاومت رانده شد. برای پاسخ دادن به سوالات فوق هم از تحلیل های کلان نشانه شناختی بر اساس نظریه ی گفتمان لاکلاوموف استفاده خواهد شد و هم از تحلیل های خرد متنی مبتنی بر متون مطبوعاتی، و سرانجام در فصل آخر این تحقیق، ابتدا خلاصه ای از مطالب فصول پیشین ارائه می شود و سپس تلاش خواهد شد فرضیه ی اصلی ادعا شده در مقدمه با نتایج به دست آمده از بررسی مورد مطالعاتی تطبیق داده شود".