ما بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر علم هستیم: کاربرد علم زندگی ما را دگرگون می کند و یافته های علمی به درک ما از جهان و آن چه ورای آن است عمق می بخشند. این دگرگونی ها عمدتاً سودمند هستند اما غالباً با تهدیداتی همراه اند و از نظر اخلاقی ما را به چالش می کشند. در چهل وپنج میلیون قرن تاریخ زمین، این نخستین قرنی است که در آن، نوعی از انواع، یعنی نوع بشر، این قدرت را دارد که سرنوشت سرتاسر زیست کره را رقم بزند. در بخش اعظم تاریخ، تهدیدات از سوی طبیعت می آمده اند، از جمله بیماری، زلزله، سیل، و مانند این ها. اما اینک این خود ما هستیم که تهدید به شمار می آییم. این مسئله مضمون سلسله سخنرانی هایی است که دکتر مارتین ریس، یکی از رهبران فکری جهان معاصر و رئیس پیشین انجمن سلطنتی علم انگلستان، در سال ۲۰۱۰ در بی بی سی ایراده کرده و اینک این کتاب کوچک بر پایه ی آن ها شکل گرفته است. دکتر ریس معتقد است پرسش هایی درباره ی منشأ انسان، حیات در فضا، سرنوشت دوردست ما، و قوانین طبیعت، و پرسش هایی که هنوز پاسخی برای آن ها نیافته ایم و پاسخ برخی از آن ها را شاید هرگز نتوانیم پیدا کنیم، برای بسیاری از مردم جذاب اند. اما گذشته از این جذابیت، دلیلی متفاوت داریم برای این که چرا مفاهیم کلیدی علمی چنین انتشار گسترده ای دارند و آن این است که اگر حسی نسبت به علم نداشته باشیم (و بلد نباشیم چگونه ریسک و عدم قطعیت را ارزیابی کنیم) نمی توانیم به عنوان شهروند در زنجیره ی فزاینده ی مسائل مهم سیاسی (مانند انرژی، بهداشت، محیط زیست، و از این دست) که وجه علمی دارند مشارکت کنیم.