کتاب از من دوبیران تا سارتر

نگارنده در بخش نخست کتاب (مجموعه‌ی تاریخ فلسفه)، واکنش سنت‌گرایان را در برابر انقلاب فرانسه بازگو می‌کند. به زعم وی سنت‌گرایان افرادی بودند که انقلاب را به منزله‌ی فردگرایی هرج و مرج‌طلبانه و جانشینی برای اثبات اجتماعی می‌‌دانستند. از جمله‌ی این افراد می‌توان از "دومستر"، "شاتو بریان" و "لامته" نام برد. در بخش دوم، آرمان‌شناسان از آن جمله "من دوبیران" معرفی گردیده‌‌اند. گفتنی است این افراد اطلاح‌گران اجتماعی و از جمله کسانی بودند که اعتقاد داشتند عمل انقلاب به گسترش نیاز دارد. نیز از فلسفه‌ی تحصلی و فیلسوفانی نظیر کلود برنارد، هانری برگسون و امیل لیتره سخن رفته است. در بخش سوم (از برگسون تا سارتر) موضوع فلسفه و دفاعیات دینی در مسیحیت مطرح شده و فیلسوفان این دوره معرفی گردیده‌‌اند. از جمله نقاط قوت این جریان را در نیمه‌ی نخست قرن نوزدهم می‌توان ارتباط موضوعیت ایمان مسیحی با آرمان‌های انسان نام برد.