فرهنگ مردسالاری در افغانستان به گونه ای ا ست که تولد پسران را مایه سرور و سربلندی می دانند و تولد دختران را مایه سرشکستگی و نگون بختی. آیین «بچه پوشی» حکایت دخترانی است که در برهه ای از زندگی خود در لباس پسرانه، پرورش می یابند. «آزیتا»، نماینده پارلمان افغانستان است که چاره ای ندید جز آنکه چهارمین دخترش را بچه پوش کند و نامش را «مهران» بگذارد. «زهرا»، نوجوانی ماجراجوست که در گیرودار دوران بلوغ، نمی گذارد پدر و مادرش دوباره او را به دنیای دخترانه بازگردانند. «شکریه» بعد از آنکه بیست سال بچه پوش بوده است، اکنون ازدواج کرده و سه فرزند دارد و... . در دل این روایات پرهیجان، داستان فداکاری زنان و دختران افغانستان در جنگ طولانی مدت و خشونت بار امریکا خواندنی است.