کتاب جیب های آنجلیکا اسپراکت

در دنیای کودکی همه چیز ممکن است تخیل کودک محدودیت ندارد. هرچه بزرگ ترها باور نمی کنند کوچک ترها دربست می پذیرند. کودکان هرچه بزرگتر می شوند منطق ریاضی جای خیال را در ذهنشان می گیرد. برای همین کودکان راحت تر از بزرگ سالان نقاشی می کنند زیرا تابع قوانین ریاضی طراحی نیستند پرسپکتیو را نمی شناسند تناسب ابعاد و اندازه ها را رعایت نمی کنند و زاویه ی دید را در نظر نمی گیرند پس خیلی راحت به خیال خود مجال بروز می دهند.

آنجلیکا اسپراکت یک عالمه جیب دارد فکر می کنی چی توی جیب هایش نگه می دارد؟ اگر از یک آدم بزرگ بپرسید اول فکر می کند یک جیب چه ابعادی می تواند داشته باشد و بعد با توجه به ابعاد اشیائی را که در جیب جا می گیرد در ذهن مرور می کند مسابقه ی بیست سؤالی که یادتان هست؟ «توی جیب جا می گیرد»؟ کودک به این چیزها فکر نمی کند و هرچه دوست داشته باشد از جیب آنجلیکا بیرون می آورد، هرچه عجیب تر بهتر درست همان کاری که نویسنده ی کتاب کرده است چندتا، موش، مرغابی، قایق کلاه حصیری، بزغاله چندتا سوسمار و روحتی یک فیل کوئنتین به لیک نویسنده و تصویرگر انگلیسی که تمام عمرش را صرف حرفه ی تصویرگری کرده و چند کتاب تصویری برای بچه ها نوشته و کشیده و جوایز متعددی را هم نصیب خود کرده این کتاب را نوشته و تصویرگری کرده است. او در سال ۲۰۰۲ جایزه ی هانس کریستین اندرسن را در بخش تصویرگری کتاب برده جایزه ای که برترین نشان در حوزه ی کتاب کودک است. این کتاب هم نامزد دریافت جایزه ی کتاب های بامزه برای کودکان زیر شش سال شده است.