مهم ترین مضمون این رمان کوتاه شهر تهران است در فاصله دو جنگ، یعنی از اشغال آن توسط متفقین در شهریور 1320تا اواسط جنگ هشت ساله .در این رمان، تهران نه به مثابه پس زمینه جغرافیایی اثر بلکه به منزله ذات مستقل در آنچه در کوچه ها و خیابان ها و میدان هایش می گذرد، نقشی تعیین کننده دارد، در برابر آنها واکنش نشان می دهد و یا اصلا خود به روایت آن می پردازد : دو جنگ، یک کودتا، یک انقلاب و مهم تر از آن سرگذشت دشوار شهری که دهه های متمادی به گونه مرکز عمده جذب پدیده های مدرن عمل می کند و در عین حال، از اعماق خود با آنچه می گذرد به مخالفت برمی خیزد و از این رهگذر، حالتی دو سویه می یابد که عبارت اند از :وضعیت کمیک و وضعیت تراژیک" .کرامت " شخصیت محوری رمان، پس از فرار از خانه، هنگامی به تهران پای می گذارد که شهر در اشغال سربازان بیگانه است .نوجوانی و جوانی او در میان آشفتگی شهری سپری می شود که خیابان هایش هر روز شاهد برپایی میتینگ های سیاسی است . استعدادهای فیزیک و روانی و همچنین روحیه ماجراجویانه اش او را در موقعیتی قرار می دهد تا با ایفای نقش اجتماعی ـ در آنچه در دور و برش می گذرد ـ تاثیر بگذارد .رویای کودکی "کرامت "جز فقر و نکبت چیز دیگری نیست .تجربیات دیگری که کابوس های دوران میان سالی اش را کامل می کند به سرعت از ذهنش می گذرد ; از جمله گروهبان انگلیسی، اوستای دکان قصابی، شعبان بی مخ و...همچنین سینما و فیلم فارسی از دیگر مایه های این رمان است ;سینمایی که از طریق هم ذات پنداری بینندگان آن سال های متمادی به باز تولید قشر خاص و نگاه ویژه ای در جامعه دامن زده است .