"رویای آدم مضحک"، که از زبان راوی نقل می شود روایت فردی است که قصد خودکشی دارد، اما همان شب خواب می بیند که تپانچه ای را به سمت سرش نشانه رفته و بر اثر اصابت گلوله به سر می میرد. پس از مرگ، اطرافیان او را به خاک سپرده و سپس پراکنده می شوند. در تابوت همواره قطرات آب روی چشم چپش می چکد و او این را عذابی از طرف خداوند می داند. سپس موجود تیره و ناشناخته ای او را به فضا برده و با زندگی مردم آن دنیا آشنا می سازد. راوی در آن فضای عجیب، انسان هایی معصوم و بی گناه را مشاهده می کند که همواره بدون هیچ رنجی به یک دیگر عشق می ورزند و از این امر درمی یابد که زندگی پس از قبر نیز وجود دارد. راوی کم کم درمی یابد که علت گناه آدمیان، هبوط آن ها به کره ی زمین است. سرانجام راوی به همه ی آن ها می گوید که من برای شما فساد، ظلم و دورغ را به ارمغان آورده ام و آن ها در جواب می گویند که اگر آرام نگیری تو را در دارالمجانین حبس خواهیم کرد و در همین لحظه از خواب بیدار می شود. به تصریح وی: "حتی اگر هیچ وقت بهشتی بر زمین نباشد، حتی در این صورت هم به موعظه ام ادامه خواهم داد. در یک روز، در یک ساعت، همه چیز ممکن است درست شود. نکته ی اصلی این است که دیگران را مثل خودتان دوست بدارید... این نکته ی اصلی است". در این مجموعه هفت داستان کوتاه از "فئودور داستایوسکی" ـ نویسنده ی قرن ۱۹ روسیه ـ به چاپ رسیده که عناوین آن بدین قرار است: آقای پرو خارچین؛ پولزونکوف؛ دزد شرافتمند؛ درخت کریسمس و ازدواج؛ ماری دهقان؛ کروکودیل؛ و رویای آدم مضحک. در پایان نیز سال شمار زندگی و آثار داستایوسکی درج گردیده است.