پیش آمده و یک بار هم که برای اجرا می رفتیم آقای ناصری رهبر ارکستر وقت عکس العمل های بدی نسبت به ایشان داشتند. ایشان مثل بچه ای که دعواش کنند می ترسید. یعنی این حالت بهش دست می داد. من به این اعتقاد دارم که انسانها باید جوابگوی طبیعت باشند، جوابگوی دلهایی که می شکنند باشند. آقای ناصری هم با بیماری سختی از دنیا رفت. انسانها باید درک داشته باشند. بیماری به سراغ همه می آید.

برای من سؤال اینجاست که چطور میشود آدمی در یک کار هنری و در جمع و آن هم با کسی مثل آقای سرشار با پرخاشگری کارش را پیش ببرد، بعد هم راضی باشد از کار کثیف خودش و به بی ادبی خودش افتخار کند. واقعاً مایه تأسف است. عقده گشایی بود. عقده گشایی 
مسئله اینجاست که همیشه عده ای نسبت به حرفه های هنری گارد میگیرند و هنرمندان را در مطبوعات و جاهای دیگر یا در اینترنت و دنیای مجازی تحقیر میکنند! اما اینکه در خود این قشر میبینیم هنرمندان بیشتر به هم خنجر میزنند و همدیگر را ویران میکنند، خیلی دردناک است.