کتاب عبارت پنجم

ما در خلق بسیاری از واقعیت هایمان، همکاری داریم و این کار از درون ما انجام می شود. بسیاری از افراد، از چنین چیزی بی خبرند و بسیاری هم تاکنون هرگز چنین چیزی را نشنیده اند؛ حتی وقتی چنین چیزی را می شنوند( شما در خلق واقعیت های زندگی تان نقش دارید) به آن بی اعتنایی می کنند و با آن می جنگند و در برابر شنیدن آن به هر شکلی مقاومت می کنند.

هواوپونوپونو به ما می آموزد که مسئولیت پذیر باشم، یعنی مسئولیت شرکت در خلق تمامی وقایع ناخوشایند زندگی خود را برعهده بگیریم. وقتی این مسئولیت را تقبل کنیم، هواپونوپونو را در زندگی خود فعال می کنیم.

جوویتالی، نویسنده کتاب پرفروش محدودیت صفر، درباره هواوپونوپونو بسیار نوشته و تاکنون فقط از چهار ذکر اصلی «متاسفم، لطفاً مرا ببخش، سپاسگزارم، دوستت دارم» صحبت کرده است؛ اما او حالا می خواهد در این کتاب، پرده از ذکر پنجم بردارد.

در عبارت پنجم، هواوپونوپونو را عمیق تر و پیشرفته تر از آنچه قبلاً خوانده اید خواهید شناخت. عبارتی که به سادگی چهار ذکر« متاسفم، لطفاً مرا ببخش، سپاسگزارم، دوستت دارم» نیست، اما معنایی بس عمیق دارد و به زندگی شادتر و دگرگون تری منجر می شود. این عبارت می گوید که شما قضاوت نمی شوید، بلکه حقیقاً دوست داشته می شوید؛ زیرا اولوهیت فقط می خواهد بدانیم که دوستمان دارد.