در سال های گذشته، رشته ي معماری از نوعی دگردیسی فراتر رفته است. استنادهای روشنی از تغییراتی آشکار در این باره وجود دارد که هم، ماهیت مباحث درون حوزه معماری و همچنین، ارتباط این حوزه با دیگر رشته های دانشگاهی را دربرمی گیرد. علاوه بر معماران و نظریه پردازان معماری، دیگرانی همچون، نظریه پردازان فرهنگی، فیلسوفان و جامعه شناسان، درگیری فزآینده ای با مسئله معماری و محیط مصنوع پیدا کرده اند. این نوشتار حاصل شور و اشتیاق برای حمایت از این دگردیسی و تقویت پیوندهای ایجادشده میان حوزه معماری و سایر رشته های دانشگاهی است. کتاب پیش رو بر این هدف است تا معماری را درون بستر فرهنگی گسترده تری بنهد و به این موضوع بپردازد که چگونه مباحث مربوط به نظریه فرهنگی، فلسفه و جز آن، ممکن است به معماری مرتبط شوند و همچنین، اینکه چگونه معماری و محیط مصنوع این توانایی را دارند تا زمینه ای غنی برای تحلیل مطالعات فرهنگی و دیگر حوزه ها به دست دهند.