این کتاب به عنوان اثری کلاسیک در نظریه و عمل دیپلماسی عمومی، با تولید نظریه «پیوند میان سه حوزة دیپلماسی عمومی، سیاست داخلی و روابط عمومی شرکتی»، تلاش دارد تا چرایی و چگونگی استفاده از فنون و فناوری‌های کسب موفقیت در ارتباطات راهبردی برای مقاصد دیپلماسی عمومی را تبیین کند. در این مسیر، موردپژوهی‌های مبتنی بر اسناد و مصاحبه‌ها نظیر: نفوذ کشورهایی چون ایران (پیش از انقلاب اسلامی)، عراق، کویت، آفریقای جنوبی، فیلیپین و کرة جنوبی در سیاست‌های خارجی آمریکا در بوتة آزمون تجربی و تحلیل‌های «رگرسیونی» قرار گرفته و همبستگی میان فعالیت کشورها و بهبود وجهة رسانه‌ای و عمومی کشورهای سفارش‌دهنده، اثبات گردیده است. لازم به ذکر است این مطالعه از دو بعد عقلانی و اقتصادی صورت گرفته و بدین‌ترتیب منافع ذی‌نفعان خارجی که ایالت متحده را تحت تاثیر خود قرار داده‌اند آشکار و نیز تاثیر فشارهای ناشی از این بازنمایی بر سیاست‌گذاری خارجی آمریکا، تحلیل شده است.