نگارنده در آغاز کتاب اذعان می کند که "هدف من [از این نوشته] این است که بگویم چرا تصور می کنم اسطوره ای هند و ایرانی سرچشمه داستان مادر، یا داستان بنیادین "هزار و یک شب" است... طرح اصلی داستان مادر، یا داستان بنیادین هزار و یک شب [این است] "نام نامی اش شهرزاد است. خواهری دارد؛ دین آزاد..... پادشاه بد خیال را که هر شب باکره ای تزویج می کند صبح می کشد، چاره می جویند. این شهرزاد به تدبیر خود همسر وی می شود یک شبه؛ اما به یاری دین آزاد، هزار شب سلطان را به سحر کلام در خواب می کنند تا از کشتن دوشیزگان یادی نکند؛ و این طور هزار و یک جوانه زن را از تیغ سیاف و جلاد خلاصی می بخشد؛ و چشم ملک را می گشاید ـ نیز ـ برکردار تا خوب خویشتن؛ تا پشیمان از پیش، با جهان بر سر مهر و داد باز آید". من می کوشم نشان دهم که این شهرزاد و دین آزاد و شهریار، همان شهرناز وارنواز و ضحاک اسطوره باستان هستند".