تمامیت یک جامعه به دولت نیاز دارد و تحت یک حاکمیت بهینه ای است که مردم به وسیله شجاعت یا ترسی که در خود دارند، هدایت می شوند. سرانجام خوداتکایی، خصلتی طبیعی برای آنان می شود. آن ها غیر از این، چیز دیگری نمی شناسند. اگر به هر حال، تسلط دولت، همراه با قوانین اش، نیرویی بی رحم یا تهدیدی علیه مردم به وجود آورد، این سلطه، آن ها را از قدرت مقاومت شان محروم می سازد. محرومیت به وجودآمده، نتیجه سکون به وجودآمده در روح شخص ناتوان از دفاع از خود می باشد... . آن هایی که به قوانین حاکم اعتماد می کنند و از همان آغاز، تحت سلطه قرار می گیرند، به مرور زمان، به ندرت می توانند در برابر اعمال خصمانه، قدرت تدافعی پیدا نمایند. این وضعیت و این واقعیت که قدرت حاکم؛ توان مقاومت ها را درهم می شکند، باید به خوبی درک شود... . قوانین حکومتی و آموزشی، هنگامی که تأثیر بازدارنده شان به صورت عاملی وارده از محیط خارج عمل می کند، شکیبایی را به نابودی می کشاند. این کتاب، پژوهشی مردم شناسانه از توسعه روستایی ایران در روزگار پهلوی دوم است.