کتاب گیسوان بافته

اسمیتا دست در دست کوچک لالیتا، از میان دشت خفته می گریزد. مهلت آن را ندارد که با دخترش صحبت کند و به او توضیح دهد که این لحظه را در تمام زندگی اش در خاطر خواهد داشت، لحظه ای که او تصمیم گرفت مسیر سرنوشت هردویشان را تغییر دهد. جولیا در آن وقت شب، در خیابان به کمال ملحق می شود. ناگهان در مقابل او خود را تب دار حس می کند. چه می خواهد بگوید؟ می خواهد بگوید که دوستش دارد و نمی خواهد از او جدا شود؟ مطمئناً می کوشد جولیا را از این ازدواج احمقانه، بر حذر دارد. سارا سرطانِ خود می شود. اکنون او هیئت انسانی تومورش است. مردم در او دیگر زنی ۴۰ سال را نمی بینند، زنی کارآمد و برجسته و آراسته را نمی بینند، بلکه تجسد بیماری اش را می بینند. در چشم آن ها، سارا دیگر وکیلی بیمار نیست، او بیماریِ وکیل است.