در پی شروع جنگ اول جهانی و اشغال بخش های وسیعی از ایران توسط قوای نظامی روسیه و بریتانیا در بسیاری از نقاط و در مقاطعی چند مردم ایران رشته مقاومت های مسلحانه را آغاز کردند که تا چند سال پس از پایان جنگ و تا عقب نشینی کامل این نیروها از کشور ادامه یافت. یکی از مهم ترین و در عین حال ناشناخته ترین این مقاومت ها جنگ تمام عیار است که در تابستان سال ۱۹۱۸ میان ایل قشقایی و قوای نظامی بریتانیا در فارس صورت گرفت. در این کتاب ابتدا توضیحاتی درباره جغرافیای تاریخی قشقایی ها و موقعیت ایران و روابط دولت های درگیر در جنگ با ایران بیان می شود. سپس ارتباط این حوادث با موقعیت سیاسی داخل کشور بررسی می گردد و در پایان تأثیر سیاست های هر کدام از طرفین جنگ بر دولت مرکزی ایران و رابطه رهبری قشقایی با جریانات داخلی ایران و قدرت های محلی جنوب کشور و والیان فارس و حکومت های مرکزی بازگو می شود و همچنین آثار متقابل این عوامل و علل و نتایج جنگ در کتاب واکاوی می گردد.