در این کتاب به معرفی و زندگینامه «دالای لاما» پرداخته می‌شود. دالای لاما، لقبی است که به رهبر دینی بوداییان تبت داده می‌شود. در حال حاضر این لقب به «تنزین گیاتسو» اعطا شده ‌است، «دالای لاما» یک «لامای والا» در «گلوگ» یا «شاخه کلاه زرد» از بودیسم تبتی می‌باشد. این نام، ترکیبی از واژه چین و مغولستان (دالای) به معنای «اقیانوس» و کلمه تبتی «بلا – ما» (با «ب» بی‌صدا) به معنای «کشیش ارشد» می‌باشد. در خلال سده ۱۷ تا سال ۱۹۵۹، دالای لاما، رئیس حکومت تبت بود و از اقامتگاه خود در قصر «پوتالا» که در شهر «لهاسا» قرار داشت، بر بخش بزرگی از این سرزمین فرمانروایی می‌کرد. برای دالای لاما اغلب پیش از این لقب، عنوان «حضرت مقدس» به‌ کار می‌رفت.