متأسفانه از زمان هانري کربن که به قصد تأسيس فلسفه تطبيقي موردنظر خودش مواجهه اي پديدارشناسانه با فرادهش ما داشته است، کمتر به کار کربن انديشيده ايم... مسئله بر سر اين است که غالباً طي اين سال ها تصويرمان از کربن تفسير انسان شيفته حکمت ايراني- اسلامي است که از فلسفه هيدگر دل کنده و خود را وقف آن چيزي کرده که طبق سليقه و مراد وي بوده است. درحالي که نگاهي ژرف تر به پروژه کربني نگاهي که بنا دارد به اساس مواجهه کربن با فرادهش ما رجوع کند، تصوير يک سطح از شرق شناسي پيچيده را در پيشگاه ما قرار مي دهد که هرچند از تلقي هاي شرق شناسي بسيط و ابتدايي آزادشده ولي همچنان در همان سنت قرار دارد.