کتاب حاضر که در اصل رساله دکتری مؤلف بوده و در سال 1383 در دانشگاه «تربیت مدرس» دفاع کرده است. مؤلف در پی آن است که نقش جنسیت و به طور خاص نقش زن را در پیدایش نظام های اخلاقی طی 7 قرن یعنی از سه قرن پیش از اسلام تا چهار قرن بعد از اسلام بررسی کند. این کتاب در پی رسیدن به پاسخ این سؤال است که: جنسیت در شکل گیری نظام های اخلاقی از سه قرن پیش از اسلام تا قرن 4 هجری که مصادف است با ایران ساسانی تا شکل گیری مکاتب فقهی چه نقشی ایفا کرده و تلقی از آن چگونه بوده است؟ برای پاسخ به این سؤال نه تنها نظام های اخلاقی در دوره موردبحث در ایران موردمطالعه قرارگرفته، بلکه نحوه بروز آن ها در ساخت سیاسی و زندگی عمومی نیز موردبررسی قرارگرفته است. در پاسخ سؤال فوق آمده است: جنسیت نقش همه جانبه ای در این زمینه داشته و تلقی از جنسیت در آموزه های اخلاقی در دوران موردبحث با وجود گسست ها و تفاوت های ناشی از وضعیت آیینی و اجتماعی، سیاسی جدید از نوعی تداوم حکایت دارد.