دراثر حاضر، نگارنده کوشیده تا تمام واژه های قرآنی را که به صورت استعاری به کار رفته، بررسی کند. هم چنین سبک نگارش قرآن در فصلی که به بررسی سازوکار تشبیه و استعاره اختصاص یافته، تشریح گردیده است و سرانجام با توجه به برخی ویژگی های روان شناختی پیامبر اسلام و اعراب معاصر وی، تحول انواع مجازهای قرآن، بازگو شده است. بر این اساس، در بخشی از کتاب، از دشواری هایی که بر سر پذیرش استعاره های قرآن، موجود است سخن رفته است. نخست به انکار استعاره در قرآن از جانب برخی فرقه ها اشاره شده که نگارنده در پاسخ این امر، خاطرنشان می سازد: "برای بیان معنی استعاری یک کلمه و متمایز کردن آن از معنی حقیقی راهی وجود دارد که می تواند مطمئن باشد: اگر واژه ای دارای دو معنی مجازی و حقیقی است در معنی مجازی می تواند به معنی استعاری به شمار رود، در مورد واژه هایی که تنها یک معنی (مجازی یا حقیقی) دارند و یا دومعنی حقیقی (که یکی از آن ها مقدم بر دیگری و در نتیجه حقیقی است و دومی استعاری) می کوشیم معانی آن ها را با اتکا به نص و عبارات دیگر قرآن که در آن جا نیز همان واژه تکرار شده است، از یک دیگر متمایز کنیم. تنها سیر متن شناختی و یا لغت شناختی و فرهنگ های چندجلدی می توانند در این امر مفید فایده قرار گیرند". در مباحث بعدی نگارنده به دشواری های دیگر در این خصوص پاسخ می گوید که از آن جمله است: تعابیر انسان انگارانه درباره ی خداوند، تحول استعاره های قرآن، تمایز بسیار ظریف میان استعاره های ساختگی و استعاره های ناخواسته، و معنی تعداد بسیاری از کلمات و اصطلاحات قرآنی که محل اختلاف بسیاری از مفسرین است.