نویسنده در این کتاب در صدد است تا ارتباط نظر و عمل را از منظر فلسفه «هایدگر» بررسی کند. با توجه به رویکرد پدیده شناسی این ارتباط با لحاظ اتحاد و همراهی نظر و عمل، در پدیده «پروا» یا با لحاظ تفکیک رادیکال آن ها، در پدیده شناخت بررسی می شود. پدیده پروا و مشتقات آن، یعنی دل مشغولی و دیگرپروایی به یک معنا رفتار عملی هستند در مقابل رفتار نظری و به یک معنا فراتر از این تقسیم بندی دوگانه به شمار می آیند؛ اولی به این جهت که از دیدگاه متافیزیک و نظریه شناخت، نظر و عمل دو قطب کاملا جداگانه هستند و دومی به این جهت که این معنا از عمل، شناخت مخصوص و نگرش مخصوص به خود را داراست که به شیوه «پیرانگری» و «ملاحظه» و... جهان را همراهی می کند.