کتاب شنیدم گوسفندی را بزرگی

این فیلمنامه مصداقی از شعر سعدی شیرازی است؛ که بزرگ مردی (شاه) در یک شب پر وحشت و ترس آلود، گوسفند اسیر شده در چنگال گرگ را از خطر دور می کند و به ظاهر برای او آرامش و امنیت را به ارمغان می آورد در حالی که هدف اصلی او تصاحب گوسفند برای خویش است. کمک کردن در عرصه های انسان دوستانه به نیت سوءاستفاده و نفع گرایی های شخصی نکته مطرح در این فیلمنامه است. «سلطان»، «دلقک»، «جبه دار»، «اسلحه دار»، «حکیم باشی»، «خواجه باشی»، «سوگلی»، «اسماعیل»، «مادر»، «وزیر اعظم» و «یوسف» شخصیت های این فیلمنامه هستند.