کتاب تحلیل گفتمانی تاریخ

تاریخ ایران، از اوایل تشکیل گروه‌های انسانی، نیازمند گفتمان‌های مختلفی بوده است. ولی تاریخ میانه ایران گفتمان تاریخی بین جنگ و تدبیر است. مؤلف با خاطر نشان کردن این مسئله که در ادامه جامعه فقط حاکم نقش ندارد، هم امیر هم وزیر در اداره جامعه نقش مهمی ایفا می‌کنند. مؤلف به‌طور روشن دوره تیموریان را مورد بررسی قرار می‌دهد، زیرا در این دوره، وزرا هم منصب وزارت را داشتند و هم مورخ بودند، ولی گاه همین وزرا با امرا دچار کشمکش‌هایی می‌شدند که به نفع جامعه نبود. همین امر وجه تمایز دوره تیموریان را با سایر دوره‌ها از گفتمان مشخص می‌نماید مؤلف با دسته‌بندی موضوعات از چگونگی گفتمان را که یک تاریخ افتخارآمیز را برای یک گروه رقم می‌زد را به رشته تحریر درآورده است.