اگرچه نفس هنر خود به خود در هنرمند تعهد ایجاد میکند، یعنی تعهد نسبت به خود هنر اما در بعضی هنرمندان تعهد دیگری نیز ایجاد میکند که تعهد به اجتماع و انسان و انسانیت است و معمولاً هنرمند متعهد به این نوع هنرمندان اطلاق میشود. به عبارت دیگر مدت هاست دریافته ایم که هنر یک بازی ساده ی شخصی بی نتیجه نیست بلکه بر زندگی جمعی انسانها اثر میگذارد و میتواند سرنوشت جوامع انسانی را دگرگون کند. اما این نکته یکی از جنبه های مسئله است جنبه ی دیگر این است که باید از خود بپرسیم آیا این رابطه دوسویه نیست و آیا هنر خود یک فرآورده ی زندگی جمعی انسان نیست و سرنوشت آن وابسته به سرنوشت جوامع انسانی نیست؟ لیکن جدای از آن که هنر را و در اینجا شعر را کارکردی به حساب آوریم؛ یعنی آن را تا حد یک ابزار برای اهداف اجتماعی پایین بیاوریم و محدودش کنیم باید یادآور شد که اگر هنرمند برخاسته از بطن اجتماع باشد و با دردها و آمال اجتماعش آشنا باشد خود به خود در آثارش رگه هایی از دردهای اجتماعی به چشم میخورد. این گونه او در انتقادهای سودمند برای اصلاح جامعه پیشرو و پیشگام خواهد بود. در این عرصه شاعر وقتی که بتواند خود را از بیان شخصی و محدود خویشتن رهایی بخشد و اگر تصویرگر صرفاً جنبه هایی محدود و سطحی از احساس و عواطف...

در این کتاب پس از شرحی درباره زندگی و آثار احمد شاملو و فروغ فرخزاد شعر آنان از لحاظ مؤلفه های انتقاد و اعتراض نسبت به سیاست کشور، انتقاد و اعتراض اجتماعی ، انتقاد و اعتراض نسبت به سنت تباهی ارزشها و.... بررسی شده در پایان هر بخش نیز مجموعه ای از کامل شعرهای بررسی شده از آنان آمده است.