کتاب هر چیز سنگین در هوا پخش می شود

... وقتـی از کـسی خوشت نمی یـاد، دلیلی نداره که چیـزی رو براش توضیح بدی. اونم وقتی که بعد یه سال، طرف رو می بینی و اون تو دومیـن جمله اش بهت میگه: «خبری ازت نیست». می تونست بگه: «کجایی پسر؟ دلم برات تنگ شده.» می تونست بگه: «چقدر از دیدنت خوشحال شدم.» ولی وقتی اون حرف رو می زنه، یعنـی دیگه همه چی تمومه. انگار نه انگار که یه زمانی صبـح تا شب با هم بودیـم، با هم سفر رفتیم، با هم دزدکی از مرز رد شدیم، با هم تو ساحل اقیانوس شنا کردیم. یه موقعـی می خواستیـم با یه دست لـباس تمام دنیـا رو بگـردیم. قرار گذاشتـه بودیم خودمون رو جایی بند نکنیم. ولـی خب، چــه می شـه کرد؟ تا ابد کـه نمی شـه تو دنیـا ول گـشـت. بالاخـره یه روز، یه جا یقه ات رو می گیرن. بالاخره یه روز وسوسه می شی یه خونه بخری و همون خونه، کلکت رو می کَنه. فقط کافیه یه سند به اسمت بخوره؛ دیگه تا آخر عمر نمی تونی خودت رو از دستش خلاص کنی. بالاخره یه روز یه نفر روبه روت می شینه و تو احساس می کنی که ازش خوشت میـاد. اون موقع ست که دیگـه باید فاتحه رد شدن از مرز رو بخونی.