موضوعاتي که به اندازه روابط مايه شادکامي ما مي‌شوند اندک‌اند. در عين ‌حال، موضوعاتي هم که به اندازه همين روابط موجب بدبختي و نااميدي‌مان مي‌شوند، محدود است. اشتباه ما اينجاست که تصور مي‌کنيم با دانش چگونه عشق‌ ورزيدن به دنيا مي‌آييم و به همين دليل مديريت رابطه را مهارتي غريزي و آسان مي‌پنداريم. در اين کتاب، موضوع با ديدي متفاوت بررسي مي‌شود: اينکه عشق ورزيدن، مهارتي است آموختني، نه صرفا هيجاني تجربه‌‌کردني. براساس اين فرض، به شيوه‌اي ظريف با مسائل مهم روابطمان، از بحث‌و‌جدل گرفته تا رابطه جنسي و ارتباط مؤثر، آشنا مي‌شويم و پي مي‌بريم که ديگر نبايد کاميابي در عشق را منوط به شانس و اقبال بدانيم.