کتاب حاضر در مورد فلسفه اخلاقی به صورت پژوهشی نو تهیه و تدوین شده است. مؤلف در این اثر نخست چیستی فلسفه اخلاق و نیاز به آن را ذکر کرده نظریه های هنجاری در اخلاق را برشمرده و نقد و بررسی می نماید. در ادامه نویسنده نظریه اخلاق هنجاری را از منظر عقلی بررسی و آن را بر کتاب و سنت تطبیق می دهد. در پایان این نوشتار نظریه چتری هنجار اخلاقی را از نگاه کتاب و سنت بررسی می نماید. مراتب نیت از دیدگاه علامه مجلسی از مباحث پراهمیت این نوشتار به حساب می آید.

دیدگاه، موجب بدفهمی میشود و لازمه این بدفهمی آن است که خصلت خود خواهی در مردم تقویت شود. البته بر اساس یک تفسیر از خودگرایی انسان باید « من علوی خود را بپروراند نه من سفلی و این کار در راستای ایثار و خودسازی است با این حال همواره امکان سوء برداشت در عامه مردم وجود دارد و افزون بر این آمادگی ذاتی برای منفعت طلبی نیز این اشکال را تقویت میکند. کوتاه گرفتن سقف اخلاق اشکال مهم خودگرایی اخلاقی آن است که سقف حرکت انسان را در حد امیال و خواسته های خود در نظر گرفته است. البته خودگرایان تعالی گرا، به امیال متعالی توجه دارند؛ اما هر چه هست در محدوده ظرفیت امیال فرد قرار میگیرد. حال اگر کسی خواهان پرواز از این سقف باشد و بخواهد از تمام خواهشهای خوب و بد خود فراتر رود در این نظریه جایی برای او وجود ندارد. اهل عرفان مهم ترین آرمان و غایت عرفان را این میدانند که انسان بتواند از دایره خود رها شود و غایت قصوای هستی را بر جای آن بنشاند. این امر در عرفان های مختلف وجود دارد. برای نمونه در عرفان اسلامی غایت ،عرفان فنای فی الله» دانسته می شود. گام اول در این کار پا نهادن بر خود است. عارفان درباره «فنا از شهوت، فنا از رغبت و فنای متحقق به حق سخن میگویند فنا از شهوت به این است که «أماره» بودن نفس از میان برود و لوامه» است. در این حالت، هنوز اخلاق حسنه در قلب مستحکم نشده و در نتیجه هنوز اضطراب بر قلب حاکم است. در مرتبه بعد، امیال زائل شده قلب به استقامت و مطمئن بودن متصف میگردد. حتی امیال برتر نیز در این مرتبه زائل میشوند در مرتبه فنای متحقق به حق، سالک خود و خلق را نمی بیند و تنها چیزی که بر قلب او حاکم است، خدا است و بس! عطار وادی هفتم عشق را چنین توصیف میکند