کتاب روح پراگ نشر آگه

یکی از درخور توجه ترین خصیصه های پراگ، فقدان جلوه فروشی است. فرانتس کافکا معمولا گلایه می کرد که در پراگ همه چیز کوچک و درهم برهم است. بی تردید منظورش شرایط زندگی بود، اما این امر دربارۀ خود شهر و ابعاد عینی و واقعی آن نیز مصداق دارد. پراگ، یکی از معدود شهرهای بزرگی است که حتی یک ساختمان بلند و حتی یک طاق پیروزی در وسط آن نخواهید یافت. جایی است که در آن حتی بسیاری از قصرها، با این که داخلشان بسیار باشکوه است، اما ظاهری را به نمایش می گذارند که جلب توجه نمی کند، ساده اند و به پادگان می مانند و گویی سعی می کنند کوچک تر از آن چه در واقع هستند نشان بدهند. پراگ بناهای تاریخی یا بناهای یادبود زیادی ندارد، اما بناهای بسیاری دارد که در آن ها مردم بی گناه زندانی، شکنجه یا اعدام می شوند و آن ها معمولا بهترین انسان های این مملکت بودند. این بخشی از خویشتن داری پراگ است که این زخم ها را به نمایش نمی گذارد. تو گویی آرزو دارد که این همه را به سرعت هرچه تمام تر فراموش کند. مجموعۀ حاضر، در پنج بخش، حاوی مقالاتی است که "روح پراگ" یکی از آن هاست. بخش اول حاوی متن هایی است که بیش تر ماهیتی شخصی دارند و شامل بخشی از زندگی نگارنده، انگیزه های شروع او به نویسندگی و رابطه او با زادگاهش است. بخش دوم حاوی برخی پاورقی های ادبی است. بخش سوم دربردارندۀ مقاله هایی است که ماهیتی کم و بیش سیاسی دارند. در بخش چهارم دو تغییر کلی دربارۀ معمایی که ادبیات در عصر جدید با آن روبه روست گنجانده شده است و سرانجام بررسی مفصلی دربارۀ فرانتس کافکا پایان بخش کتاب است.